B-day bash aan de Whitsunday Islands 18/11 - 20/11

We hebben een trip geboekt op de Iceberg zeilboot rond de Whitsunday Islands. Niet goedkoop maar de capaciteit is beperkt tot 14 man en dat is waar we naar op zoek zijn, een rustige, aangename trip op een echte zeilboot. De kapitein en first mate begroeten ons. De kapitein is een nogal knorrige man maar de first man, Rod, is heel vriendelijk en doet hard zijn best om ons te verwennen. Blue Pearl Bay is onze eerste snorkelsite. De naam alleen al doet denken aan een van de paradijselijke eilanden in Pirates of the Caribbean. Masker aan en we plonsen het water in. We zweven naast en over oranje en rood koraal met vissen in alle kleuren van de regenboog. Onder water horen we het geknabbel van de parrotfish die met zijn harde bek eten van het harde oppervlak schraapt. Na een dik uur in het water worden we op een naburig eiland gedropt. Het eiland is maar 20 m2 groot maar we kunnen er zalig relax zonnen. 's Avonds neemt Sofie het Dj'en van de kapitein over. De rest van de crew houdt zich een beetje rustig maar wij dansen de nacht in. Rod toont ons nog zijn magic trick. Hij roert met een emmer in het water naast de boot waardoor er allemaal sterren lijken te flikkeren. De organismen in het water worden geladen door de beweging en lichten op. Tijd om te slapen. Inge en ik trekken naar onze kajuit in de boeg van de boot en kijken vanuit ons hemelvenster naar de sterren. Veel mooier dan dit kan het niet worden.

20/11, mijn verjaardag. Drie blije gezichten staren me aan en beginnen luidkeels te zingen. Fantastisch hoe ze mij in de watten leggen. Ze hebben voor alles gezorgd, cake, cava, slingers, ballonnen, pakjes. Als jullie dit lezen meiden, nog eens superhard bedankt voor alles! Rod brengt de aangesneden cake al zingend naar mij, Happy B-day to you. Marilyn Monroe gewijs komt hij dichterbij om uiteindelijk op mijn schoot de laatste woorden te zuchten. Wat een grappige kerel, en lief. Hij biedt me zijn eigen chocomousse aan gemaakt met echte Belgische chocolade. We trakteren de rest van de boot op cake en geraken aan de praat met enkele mensen. We leren Rianne kennen, een Nederlands meisje van onze leeftijd dat een jaar alleen gaat rondtrekken in Australie. Verder ook een koppel, Engelse man en Deense vrouw die elkaar hadden leren kennen in het leger in Afghanistan. Zij was blijkbaar beter af dan hem, het Deense leger biedt nogal wat luxe, grote TV's  met kabel, topeten, meer vakantie en een beter loon. De keuze is dan toch snel gemaakt, niet? Interessant om mensen te ontmoeten die een totaal andere realiteit beleven op de job. Zij waren gestationeerd in een heel explosieve zone, hun leven was dus permanent in gevaar. En dan nu het contrast met deze vredige uitstap, op een zeilboot in het paradijs. En het mooiste moet nog komen, Whitehaven Beach. We worden afgezet aan een heuvelachtig eiland, aan de andere kant maakt het groen plaats voor een hagelwit strand. Het zand lijkt wel bloem, zo zacht voelt het aan. Door het water wadend zien we vlakbij ons zwarte en bruine schimmen bewegen. Het zijn black manta rays en cowtail rays. Voor de black manta ray moet je blijkbaar oppassen. Die kunnen tot een spanwijdte bereiken van 5 meter en dodelijke verwondingen toebrengen met hun speervormige staart. Zo is de Australische crocodile dundee en sensatiejager Steve Irwin aan zijn einde gekomen. Je moet dan ook niet proberen op zijn rug mee te rijden. Whitehaven Beach is magisch mooi, het witte zand tekent als penseelstrepen af tegen het turquoise water. Op het eiland krijg ik allerlei pakjes van de meisjes, alles wat ik nodig had: een schuursponsje, wat badspullen, een facial mask (aangezien ik 30 word, dachten ze dat dat wel tijd werd :-) ), enz... Onze tijd loopt snel af, we moeten Whitehaven Beach weer verlaten. We zeilen terug richting Airlie Beach. Maar onderweg worden komen we nog een prachtig oceaanschepsel tegen, de zeekoe of dugong, veel mooier dan zijn familie aan land en heel erg schuchter. Toeristen krijgen er maar zelden een te zien, we hebben dus geluk!

Terug aan land. Ik skype nog met Caroline, de meisjes en Philippe. Voor mijn verjaardag had ik ze toch graag bij mij gehad. Het voelt fantastisch om ze te horen en zien. We sluiten de avond af met een etentje aan de haven. Ik voeg me even bij de zanger en breng nog een paar nummers samen met hem. Ik ken maar enkele flarden tekst en dus zeker geen topprestatie maar we hebben plezier. We springen nog enkele clubs binnen maar geen enkele draait echt goede muziek. DJ Replay staat achter de draaitafel en gaat elk uur dezelfde 5 zomerhits af. Hoe dan ook was dit de meest memorabele verjaardag tot nu toe.     

  

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer