Het kikkerparadijs 17/11 - 18/11

Binnenkort komen aan in Airlie Beach en dus wordt het tijd om de zeiltrip en de Fraser Island Trip te boeken. We passeren via een infocenter en na enkele uren is eindelijk alles geregeld. We kijken allemaal uit naar de zeiltrip, Whitehaven Beach, het idyllische witte strand dat zich in vegen vermengt met het helblauwe water. Het beeld van een van de meest populaire postkaartjes dus. Maar eerst moeten we daar nog geraken. Onderweg naar de camp ground pikken we nog Paluma Range National Park mee. Een slingerweg neemt ons mee door de mistige bergen. De weg is lang en smal en om accidenten te vermijden, toeter ik voor elke grote bocht. Heel Paluma Range met zijn halfslapende koala's zijn nu zeker weer klaarwakker. Aan de top worden we beloond met prachtige zichten. Het dorp van Paluma is wel een beetje vreemd, het lijkt helemaal verlaten ondanks de geparkeerde wagens. Op de graspleinen staan griezelige, lelijke kunstwerken. Het geheel straalt een vreemde vibe uit en we moeten denken aan Children of the Corn. Wegwezen hier.

We dalen terug de berg af. En dan zoeken naar de camp site. Deze blijkt helemaal verlaten te zijn. Niemand voelt zich echt op zijn gemak en dus zoeken we een appartementje op. Het blijkt even duur te zijn als een kamer in een dorm dus kiezen we voor luxe: deftige bedden, een keuken en douche met alles erop en eraan, woehoe! Maar aangezien we geen eten hebben en alle supermarkten dicht zijn, rijden we naar het dichtsbijzijnde wegrestaurant. Ons gezelschap? Enkele oudere, volgetattooeerde, harige bikers die de jukebox bedienen en poolen. Sofie maakt al vriendjes met een van de rockers die om haar goedkeuring vraagt op de muziekkeuze. Een ongewone maar leuke avond. Voor het slapengaan, trekken Emma en ik nog op kikkertocht. De uitbaatster van de appertementjes had ons nl laten weten dat dit een waar kikkerparadijs is. Maar na een half uur vergeefs door het gras waden, geven we het op. Onderweg naar onze blok, stuiten we op de man des huizes en die neemt ons op sleeptouw. Blijkbaar zaten de kikkers al die tijd rondom ons, op de muren, de bomen. En wij hadden al die tijd naar de grond gestaard. Hij wijst tientallen kikkers aan: galgroene blinkende schepsels die verticaal tegen de muur plakken, kikkers ter grootte van je kleine teen. Wat een prachtige modellen.     

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer