Melbourne, een stad die alles heeft 24/12-31/12

Melbourne, een stad die alles heeft: een bruisend centrum met een groot aanbod aan cultuur, een alternatieve buurt, gezellige oude shopping arcades en een strand met avenue en palmbomen. Het is voor ons beiden de tweede keer dat we in Melbourne zijn en we blijven hier graag wat langer plakken. Na maanden reizen is het een verademing om even op dezelfde plek te kunnen blijven. 

Alleen een leuke plaats om te overnachten kan hier wel een probleem zijn maar dat is van de baan. Luke, de Australier die ik van vorig jaar ken, heeft zijn living en sofabed aangeboden. Luke was mijn gids op mijn 1-daagse Great Ocean Road trip van vorig jaar. Hij is heel open en vriendelijk en nodigt ons uit om samen met zijn familie kerstmis te vieren. Dat slaan we niet af. We leren terstond de hele familie kennen. Ergens ben ik bang dat we er ons helemaal niet gaan thuisvoelen maar de familie is zo open en geinteresseerd dat die schrik snel overgaat. Na een uitgebreide kerstlunch slaat het weer om en trekken we huiswaarts. Maar niet zonder Ramsey Street op te zoeken want dat ligt op onze weg. Wat een teleurstelling, die straat noemt niet eens Ramsey Street! Maar aangezien ik noch de straat, noch de personages zou herkennen uit Neighbours, maakt het niet veel uit. We trekken wat foto's voor de barricade vooraan in de straat. Weeral een highlight dat we van de lijst kunnen schrappen ;-)

Vlak voor kerst ontsnappen Emma en ik terug even uit de stad om The Grampians te verkennen. The Grampians is een prachtige bergketen waarvan de toppen tot een 800-900 meter reiken. Het ligt zo'n 300 km ten westen van Melbourne en is gemakkelijk te bereiken. In de vallei, Halls Gap, zetten we onze tent op. De camping heeft niets speciaals afgezien van het feit dat wanneer de avond valt, de kangoeroes de rand van de camping komen opzoeken. Ze komen tot vlak bij onze tent en grazen onverstoord verder als we enkele meters verder passeren. 

Van alle wandelingen, is Hollow Mountain voor mij de mooiste. De naam verklapt het al een beetje. Het is een grote rotsachtige berg met veel gaten en kloven. Sommige stukken zouden zo uit een Dali tekening kunnen komen. We kruipen in een van de gaten en klauteren meer en meer naar boven door de ellipsvormige gangen. De buitenkant van de rotswanden is grijs en rood. Binnenin neigt het meer naar een zandkleurige pastel. Wat een fabelachtige rotsen. De top biedt ons een zicht op de vallei, uitgestrekte bossen tot zover het oog reikt. Ook De Grand Canyon walk is de moeite, die leidt ons naar een steile klif die de andere kant van de vallei blootgeeft.

De avond voor ons vertrek, komen twee Duitse meisjes al jammerend de keuken van de camping binnengewandeld. Het ene meisje heeft rode ogen van te huilen. Het andere meisje doet de uitleg. Ze hadden via Gumtree (een online forum voor backpackers) twee Australische mannen leren kennen. Ze waren ingegaan op hun advertentie om samen The Grampians te bezoeken. Zij voorzien de wagen en de meisjes delen in de kosten, dat was de deal. Maar deze mannen hadden hen na hun douche op de camping mooi laten stikken, gerief uit de wagen gesmeten en ervandoor. Wat blijkt, ze hadden de meisjes voorgesteld om als koppel in de tenten te slapen, meisje-jongen. Dat zagen zij natuurlijk niet zitten en dat hadden ze duidelijk gemaakt. Hun antwoord was, dumpen die handel en weg ermee. Hoe oud waren zij? 40 jaar zeiden de meisjes. Daarmee zou bij mij een alarm afgaan. Hoe natuurlijk is het voor 2 40-jarigen om aan 2 20-jarigen voor te stellen om hen rond te leiden? Misschien ben ik wat wantrouwend op dat vlak maar dat wantrouwen wordt nu bevestigd. Ze komen dus eigenlijk om een lift vragen. Geen nood, ze kunnen met ons meerijden naar Melbourne de volgende ochtend.

We pikken de twee Duitse meisjes op en bezoeken voor we Halls Gap uitrijden nog het Aboriginal Visitor Centre: Brambuk. Het is verdeeld over 2 gebouwen. Het eerste deel is verwarrend en chaotisch maar het tweede deel biedt een interessant perspectief op de geschiedenis van de aboriginals in Australie. We komen er veel te weten over de uitbuiting en uitroeiing van de aboriginals. Het is allemaal nog niet zo lang geleden, in sommige staten kregen aboriginals stemrecht in 1949, in anderen pas in 1965! We spreken maar van enkele generaties van gelijke rechten. Geen wonder dat de ongelijkheid nog zo groot is. Analfabetisme-en kindersterftecijfers van de aboriginals liggen ver boven het gemiddelde in Australie. Het centrum opent op meer dan een vlak mijn ogen. Na een dik uur laten we het centrum achter ons en stellen we ons weer op weg, weer naar Melbourne.             

31/12

Oudejaar, anders dan de meeste jaren moeten we ons niet al te druk maken, met wie gaan we vieren, waar, hoeveel kost dat allemaal? Wie vragen we mee? Geen stress, gewoon Emma en ik. We trekken naar het centrum, kijken naar het vuurwerk, drinken nog wat in een lokale pub of club en that's it. Maar het loopt natuurlijk allemaal niet zo gesmeerd. De trams zitten propvol met dronken lui en Federation Square ziet zwart van het volk. Maar Emma en ik geraken net voor middernacht op het plein. Het vuurwerk is niet mis maar lang niet zo indrukwekkend als dat van Sydney. Wat veeleer de aandacht trekt is de Arts Centre Tower die brand vat. Langzaam draaien meer en meer hoofden in de richting van de toren. Het is daadwerkelijk brand en geen gewild vuurwerkeffect. Maar het feest gaat gewoon door. We klinken op iedereen thuis en geraken na veel gedoe met trams aan een straat met veel danspubs. Weinig tot niets te beleven. Maar aangezien we geen 100 dollar inkom willen betalen voor een club, zijn we beperkt tot dit goedkoop straatje. De Ierse pub dan maar. Na n uur staan we weer buiten. Luke is terug van het huwelijksfeest en met z'n drieen hoppen we op een taxi naar huis. Volgend jaar oudjaar in de natuur, zo ver mogelijk van het dronken feestgedruis.

        

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer