New Zealand, here we come! 26-28/03

Middernacht, ik land in Christchurch. De chauffeur van de bus plaatst ons meteen met beide voeten op de grond. De laatste paar dagen waren er weer aardbevingen in Christchurch. Niets dat het nieuws haalde maar toch. De lichten zijn uit in de hostal, de receptioniste met out of bed head komt in pyama opendoen. 10 min later lig ik uitgeteld in bed. 

27/01 

's Ochtends zie ik Anna terug. Het is al sinds begin oktober geleden dat ik haar heb gezien maar het lijkt wel eergisteren. We verkennen de stad een beetje. De gebouwen liggen nog in puin, net of ze niet al teveel moeite willen doen om alles op te ruimen. Houden ze rekening met naschokken en willen ze geen vergeefse heropbouw starten? Of vraagt het gewoon enorm veel tijd? Het centrum is dus niet meer hetzelfde. Het bestaat nu uit een aantal kleurrijke containers die legogewijs aansluiten. Anna en ik genieten er van een koffietje bij operazang... wat eerst een opname leek, bleek een straatartieste te zijn. Heel mooi.

We regelen wat praktische zaken, inkopen, een NZ tel nummer en trekken daarna naar het strand: Sumner Beach. De oceaan hier doet denken aan onze Noordzee, donkergroen-blauw. Maar het strand is helemaal anders. Grote rotsen die zwart zien van de kleine mosseltjes. Uitgewaaid, trekken we terug richting hostal.

Ik moet verhuizen want door een misverstand, bleek ik maar voor een nacht te hebben geboekt. Bijna alle hostals zitten vol maar ik geraak nog net binnen in het hostal aan de overkant. Na de verhuis pikken we nog een filmpje mee maar we sluiopen al gauw de TV kamer uit. Het smoechend koppel naast ons laat weinig aan de verbeelding over.

28/03

Potverdekke, miljaar, weeral enkele backpackers die echt niet stil kunnen zijn 's ochtends! Mijn onderbuur staat op om 6uur en maakt gedurende een heel uur allerlei geluiden, ritsel ritsel met plastieken zakken, rinkel rinkel met oorbellen. Om 8u zie ik haar uiteindelijk aan de ontbijttafel, rustig op haar gemak. Ze moest niet eens ergens geraken! Ach wat. Ik ga naar Anna's hostal. De man van het verhuurbedijf staat al even te wachten op ons. Hij is heel verveeld. Jullie zijn te laat verwijt hij ons. Misverstand, de tussenpersoon heeft ons elk een verschillend uur meegegeven. En nu is heel pissig. Geen aangename rit naar het verhuurbedrijf dus maar hij draait langzamerhand bij. Een hele uitleg over de werking en vooral de donts van de deal en hop we puffen langzaam uit de oprit met onze Go Wild Campervan, ons huisje op wielen, afgezien van het feit dat er geen douche is... of toilet... of kleerkast maar het heeft alles wat we nodig hebben!   

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer