6 - 11 okt Darwin: 95% vochtigheidsgraad

Donderdag 6/11

Aan de check-in maak ik kennis met Matt, een rasechte Australier, potige kerel met de kin van Ridge uit Bold And The Beautiful. Hij speelt me nog enkele tips door over Cairns. Nogal een apart beroep dat hij uitoefent: security in oorlogs- of postoorlogs-gebied. Afghanistan, Irak en Ha???????iti heeft hij allemaal al doorstaan met zelfmoordauto's die voor of achter hem op de weg opblazen, de ergste corruptie, armoede. Maar er zijn meer facetten aan hem dan enkel het bruut oorlogs/security wapen. Momenteel studeert hij op afstand voor verpleger en probeert hij mobiele medische units op te zetten in Haiti. Een wereldverbeteraar in vermomming. Don't judge a book by its cover!

Na 4 uur land ik in Darwin, welkom in de oven van Australie. Het is bloedheet, de vochtigheidsgraad piekt tot 95? ?procent. Darwin lijkt op het eerste zicht klein. En het is ook klein, het bestaat uit niet veel meer dan 1 grote hoofdstraat met een aantal vertakkingen. Er wonen zo'n 100.000 mensen. De stad is gekend om zijn mooie parels, Aboriginal erfgoed en parken. En het is de enige Australische stad die zo verwoest werd in WWII.

In mijn hostal, de Gecko Lodge, doopt de Aziaat achter de toonbank mij meteen Rebecca. Also nice maar het is Barbara. Ik maak al gauw kennis met mijn kamergenote Anna, een Israelische, 27 jaar jong. Vanaf dat moment zijn we bijna onafscheidelijk. We schuimen de straten af in Darwin, hebben beiden de vervelende neiging om de foute weg te kiezen en lopen dus meermaals verdwaald. Die avond dus ook. We willen een kijkje nemen op Mindil Market maar we belanden aan de foute kant. Onze schortcut leidt ons naar een duister, verlaten parkje. Om de haverklap ritselt het gebladerte. What about crocs? vraag ik aan Anna. Darwin zit nl vol met crocs moet je weten. Het is bloedheet maar je moet niet in de buurt komen van het water hier want als de crocs je niet doodbijten, wachten de jellybox fish je op in het water, dodelijke kwalletjes. Anna stapt onverstoorbaar verder. En ik vrees voor klapperende krokodillenbekken die naar mijn kuiten graaien. Misschien kan ik Anna dan wel als schild gebruiken :-)

Nu we het park overleefd hebben, moeten we nog een klein stukje overbruggen, een stukje groen tussen het strand en de omheiningen van de hotels. Wat eerst als een heel mooi en romantische plek aanvoelt, verandert plots in iets heel bedreigends. We passeren een groepje Aboriginals die verstopt zitten achter een lage palmboom. Een van staat op en komt achter on aan, hij roept ons na. We versnellen onze pas. Eerder die dag hadden we al een aantal dronken agressieve aboriginals tekeer zien gaan op de bus, op een stadsplein. Anna had me ook verteld over een reispartner van haar die verkracht werd door 5 Aboriginals (3 mannen en 2 vrouwen). Het is vooral in de stad Darwin en Broome dat ze zich misgedragen, stevig alcoholverbruik en dan voor oproer zorgen. In de parken en in de outback is het helemaal anders. Maar al die info speelde wel in mijn hoofd. 100 m verder komen we uit op een dichtbebost gebied waar we een aantal schimmen zien. Enkel door beweging kunnen we ze onderscheiden van de bomen. We horen wat gebrom maar stappen flink door. Lichtjes, eindelijk, we zijn aangekomen aan de markt. Ik voel me een echte tourist. Misschien hadden wij hen daar wel gestoord in een of andere bijeenkomst en probeerde die ene gast ons te waarschuwen. I guess we'll never know.

De markt is hoe dan ook een opluchting. Een potpurri van Aboriginal kunst, lokale designs en vreemde culinaire invloeden. We laten ons even gaan, proeven van de lokale gerechtjes, kopen juweeltjes, zalig.

Later die avond trekken we nog naar een dansclub: Monsoons. De club zit vol met zatte, geile, knijpgrage soldaten. (Dat van die soldaten ben ik pas later te weten gekomen maar het maakt het verklaart veel) Wij willen gewoon wat dansen maar het is nogal moeilijk. Ik spot al gauw een dikke uit de kluiten gewassen kerel in een knaloranje jurk, de slechtste drag queen ooit. Hij/zij kondigt een stripshow aan. Ze vraagt naar vrouwen en gezien Anna en ik nogal uit het publiek steken en er bijna geen vrouwen in het publiek zitten, draaien de blikken naar ons. Ik vlucht naar achter en verschuil me achter enkele mannen. Blijkbaar had ze toch geen vrouwen nodig, ze pikt enkele mannen uit het publiek. Een 7-tal mannen halen alles uit de kast , geen toekomstige chippendales daar. Maar wel grappig. Nog nooit zoveel mannen horen juichen voor andere mannen die aan het strippen zijn. Na de stripshow is er steeds dezelfde irritante scheve smoel die mijn blik opzoekt. Hij strekt zijn hand tot 4x keer uit naar mij Come on! Mijn no I'm fine verandert in I said NO! Zijn laatste wanhoopsdaad, een hand op mijn poep, ik geef hem een klap en duw hem tegen zijn vrienden. Hij valt bijna omver. Even later vertrekken we. Jammer dat de dag zo mnoest eindigen.  

Vrijdag 7/10

Wat 10.30u al? I had duidelijk nog last van die jetlag. Ik had bijna geen oog dichtgedaan van de airco. Tijd om werk te maken van die ADs: searching a lift from Darwin to Perth. Met Anna post ik ze in enkele hostals op weg naar de bib. Later ook op Gumtree AD, de site voor backpackers in Australie. Benieuwd wat daar gaat uitkomen. We spenderen een relaxe dag, nemen onze tijd om door Darwin te wandelen. We eindigen in de Ski Club in Fannie Bay, een leuke tropische zomerbar waar je van een prachtige zonsondergang kunt genieten. En dat doen we dan ook. We toosten met cider en lookbroodjes en op de achtergrond kleurt de lucht oranje en diepblauw. Summer's here!

Terug aangekomen in de Gecko Lodge starten we aan onze spaghetti. Platgekookt en een beetje smaakloos maar alles smaakt nu. Buiten zit een groepje mannen, stoned en halfdronken. De meeste vallen wel mee, zijn best vriendelijk. Maar er zitten nogal zielige figuren tussen oa enkele oudere mannen, van over de 70, met rooddoorlopen ogen, kunnen nauwelijks op hun benen staan en stellen steeds dezelfde vraag: How ya goin darling? Gezien het gezelschap en de lange dag morgen, tijd om te gaan slapen.

          

         ???

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer