Du vin, du pain et du boursin

5/11

Margaret River is onze volgende bestemming. Het is bewolkt en het regent maar toch is Margaret River mooi en uitnodigend. Met zijn wijnvelden en kaashuizen lijkt het net Zuid-Frankrijk, alleen veel groener dan. Een mix dus van Zwitserland en Frankrijk. We springen enkele wijnhuizen binnen en krijgen telkens een hele reeks proevers voorgeschoteld. Eerst enkele witte, van droog naar zoet, dan de rode wijnen en als we geluk hebben ook nog een porto bovenop. Even wat kazen uittesten en dan afsluiten met dessert in het chocoladefabriekje. Een mooie bourgondische dag. Neil merkt alleen op dat het wel altijd om het commerciele doel draait, nergens hebben ze het productieproces uit de doeken gedaan. Proeven en kopen, dat is wat ze aanbieden. Zo leerrijk was het dus niet, waarschijnlijk hebben we eerder hersencellen gedood gaandeweg. Maar kom, het was wel een leuke middag. En met de drank in ons lijf voelen we ons al heel wat dapperder en gereed om de golven te bestrijden. We rijden door naar een beginnersstrand en huren daar van een gefilpte FAR OUT surfster met witte Bob Marley hond enkele boards en suits. Zalig wat surfen, of beter gezegd drijven, soms opstaan, dan weer vallen, wasmachine en opnieuw maar onuitputbaar.

Na 't surfen gaan we naar de kinderboerderij waar Josie enkele maanden zal doorbrengen, half woofen (kost en inwoon in ruil voor werk) en half betaald werk. Het domein ziet er op het eerste zicht fantastich uit. Heel uitgestrekt met massa's dieren en hier en daar een vakantiebungalow. Uiteindelijk spotten we de eigenaar. Een potige, grote kerel van een jaar of 45, Julian is de naam. Hij is heel vriendelijk maar heeft toch een intimiderend kantje. 's Avonds aan het avondmaal komen we meer over hem te weten. Hij heeft nog rugby gespeeld op topniveau voor Ierland, is 10 jaar als agent actief geweest in Londen en steekt nu al zijn tijd in het uitbouwen van dit vakantiepark. Al goed dat er nog een meisje werkt want ik had Josie hier niet graag alleen achtergelaten. Wanneer ik achteraf aan de jongens er iets over zeg, een psycho kantje, knikken ze meteen. Maar vriendelijk is hij dus wel. We mogen blijven slapen, ik bij Josie op de kamer en de jongens buiten in een kleine caravan. 's Avonds krijgen we in de living nog bezoek van een speciale gast, een 1-jarige kangoeroe, het huisdier van Julian. Zo zacht en aaibaar. Maar na enkele boterhammen heeft ze er genoeg van en laten we ze buiten. Zalig, nog eens TV kijken en in een bed slapen.

6/11

Josie, Neil en ik zijn vroeg op en mogen mee de dieren voederen samen met de andere gasten. Met een heleboel Koreanen, Chinezen en Japanners wandelen we van het ene naar het andere dierenpark. Er zitten emu's, schapen, pauwen, koeien en zelfs enkele hooglandkoeien en een alpaca (soort lama). Julian stopt plots de baby kangoeroe in mijn handen, een baby is ze al niet meer want dat weegt serieus door zo'n kangoeroe van een jaar. Na een uurtje is de wandeling afgelopen en trekken we met Team Zimbabwe naar het strand. We wagen het er nog eens op. Alle spieren doen nog zeer van de vorige dag maar geen betere remedie dan er terug invliegen. De oceaan is veel woeliger vandaag en soms spoel ik als een verslagen zeehond aan op het strand. De golven worden steeds hoger en een storm dreigt. In de namiddag zetten we Josie af aan de boerderij. En nu zijn we nog met 3...

   

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer