Waaauw, een echidna! Watisda? 21-23/12

We bollen langzaam het Nationaal Park: Wilson's Promontory, binnen, vaak afgekort tot Wilson's Prom door onze afkortingsliefhebbers, de Australiers. (Ze zijn echt meesters hierin en kunnen alles afkorten, brekkie ipv breakfast, unco voor uncoordinated, touch footie voor touch football, etc...)

Om de haverklap halen we onze camera boven om al die schoonheid vast te leggen. Met elke bocht ontdekken we steeds meer van dit wondermooie park. Het schiereiland is vrij dichtbegroeid, met hoogbegroeiing landinwaarts en lage struiken en mossen aan de rand. Daar maken ze plaats voor prachtige wit-gele stranden. Emma en ik stellen onze tent op en nemen de wandelingen door. Aan de eerste wandeling komen we echter te weten dat er veel paden zijn afgesloten door een hevige regenval een 10-tal maanden geleden waardoor heel der paden en bruggen zijn weggevaagd. Tijdens onze korte trip door een stukje regenwoud merken we de vernielende kracht van de storm op. We stuiten op een grote kloof gevuld met ontwortelde bomen, gescheurd hout, losse stenen. Jammer, maar wandelingen genoeg om ons enkele dagen zoet te houden.

De volgende ochtend trekken we naar Mount Oberon. We staan vroeg op om de berg voor onszelf te hebben. Halverwege zien we een donker stekelig matje het pad oversteken. We verschieten beiden maar het matje nog meer dan wij. Het trekt vliegensvlug samen in een bolletje. Een echidna. Wat een zalig beestje. Het is heel erg schuw, je krijgt het niet snel te zien. We geven het wat ruimte en al vlug ontkrult het en is het stekelvarkentje weer op weg. Met honger naar meer wildlife (niet dat we de intentie hebben om het op te eten) stappen we met veel energie verder naar de top van de berg. Al gauw merken we dat we lang niet de enigen zijn die hier van het zicht komen genieten. Er zijn nog zo'n 8 anderen. In stilte genieten we samen van de zon aan de staalblauwe hemel, het glinsterend water in de sikkelvormige baaien, het groen rondom ons. Geen foto kan dit vatten. 

Wanneer Emma en ik zijn uitgewandeld, nemen we aan pauze aan het strand. Enkele wespen maken het ons behoorlijk moeilijk en wanneer we er uiteindelijk een doodslaan, vrezen we een wraakactie van de andere. De hitte wordt onhoudbaar en we gaan het water in. Het is ijskoud. Al goed is het heel rustig en kan ik met muizenstapjes aan de kou wennen. Wilson's Promontory is dan ook het meest zuidelijke deel van Australie en ligt het dichtste bij Tasmanie en de zuidpool... Echt verfrissend!

We sluiten onze drie dagen af met een wandeling langs Tidal River en Squeaky Beach. SB dankt zijn naam aan het piepend geluid het zand maakt wanneer je ze snel in het zand steekt. Als je er jogt, klink je dus als een stuk kinderspeelgoed in overdrive. We volgen de rivierbedding, aan de oever liggen kleine en grote ronde keien. Zo mooi rond dat ze gebeeldhouwd lijken. Verschillende kleurrijke stroken sieren de stenen, ze geven de wisselende waterniveau's weer. Het heeft iets schilderachtigs.

Ons laatste avondmaal op het schiereilend komen we weer in aanraking met knuffelbaar wildlife. Terwijl we daar rustig onze curry naar binnen spelen, horen we kindergejoel dichterbij komen. Van achter de zijwand komt plots een knorrend, waggelend dik 4-voetertje tevoorschijn. Voor ik het besef kruipt het onder mijn benen en de tafel door. Een wombat?! We grissen onze camera mee en volgen het kinderkamp en hun trofee. Het beestje is snel. Het volgt zijn neus van de ene naar de andere tent. Het wordt omringd door mensen die foto's trekken. Zonder het te willen trek ik met flash en stormt het beestje recht op me af. Ik val op mijn poep en het beestje passeert voor mijn ogen. Tijd om het met rust te laten, foto's genoeg en de wombat moet intussen hoorndol zijn van al de aandacht en de cameraflashes. Een wombat is normaal gezien ook een schuw beest maar deze zal al gewoon zijn aan de kampeerders en komt onverstoord naar eten zoeken.

Het is bijna kerstmis en dat willen we vieren in een grotere stad, met wat meer volk. 
Op naar Melbourne dus, met 4 miljoen mensen, volk genoeg.              

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer