Wondere onderwaterwereld 23-25 okt

                       Exmouth is de plek bij uitstek om het Ningaloo Reef National Park te verkennen. Het plan is dus duiken en snorkelen tegen de sterren op. Maar eerst de finale van het WK rugby zien. Nieuw Zeeland speelt tegen Frankrijk. De hele bar gaat op in de match. Er zijn enkele Frankrijk fans wat het natuurlijk allemaal wat interessanter maakt. Frankrijk staat op scherp maar verliest toch. Tijdens en na de match maken we kennis met enkele backpackers, de Hollandse Olli, de Schotse Hanna, de Britse Hayley en de Canadese Leslie. Met de Schotse en de Britse kan ik het goed vinden. De Canadese komt me echter nogal dom over, ze bevestigt een slecht Amerikaans stereotype en ze is niet eens Amerikaans. "Don't you feel great watching the All Blacks win?" "It just makes me feel so patriotic about my own country" Huh? Wat heeft Canada er nu mee te maken? Alles wat ze zegt is zodanig zeemzoeterig dat ze wel lijkt mee te spelen in Dawson's Creek... Op 15 jaar was dat nog interessant maar nu? Die avond trekken we allemaal naar het strand om daar te overnachten in onze tentjes. Slapen onder de blote sterrenhemel lijkt me een zalig plan tot ik de spinnen daar ontdek. Dan toch maar in een tentje.

                       Vandaag gaan we normaal gezien duiken. Dat is tot Neil en ik merken dat we onze identificatie zijn vergeten. Lap, waar moet je een paspoort meezeulen als je wil duiken? Hier dus want de pier behoort toe aan de naval communication base. Wanneer we het beseffen is het echter te laat. Josie is er al vandoor met de wagen. Zij wil niet duiken en schuimt vandaag de stranden af. Neil en ik passen dus en verzetten onze boeking naar de volgende dag. We worden door het touragentschap aan een van de stranden gedropt en maken daar kennis met Markus, Alma en Carlos. Zij nemen ons mee naar enkele andere stranden met stukken koraalrif. Het is mooi maar ik hoop op de duiktrip van de volgende dag toch meer te zien. Ciaran en Daniel zijn bij hun terugkomst zo enthousiast dus dat belooft.

                        Vandaag gaat het gebeuren, de duiktocht aan de pier. Ik ben best wel zenuwachtig. Tijdens mijn eerste duiktrip leek het of mijn trommelvliezen gingen barsten. Ik maak kennis met Helmar, een kleine geblokte Duitser met een flamboyant kapsel. Hij is mijn prive-instructor. Blijkbaar ben ik de enige echte beginner. Wat een geluk. Hij heeft een nogal zwaar accent maar legt alles heel zorgvuldig en logisch uit, van het materiaal tot de oefeningen die we in het water maken. De luchttoevoer verwijderen wanneer ik onder water ben, lijkt me geen leuke oefening maar alles loopt gesmeerd. Hij bevestigt altijd dubbel dat ik het prima doe met een OK signaal. Soms is hij zo bevestigend dat ik me een kleuter voel op haar eerste schooldag. Maar liever zo dan een ongeduldige die overhaast te werk wil gaan en me ergens laat verzuipen. Na de oefeningen dalen we af tot de bodem, tot zo'n 12 meter diepte. Rondom mij zwemmen duizenden vissen. Soms zit ik in het oog van een tornado van vissen, ik heb bijna schrik om tegen deze stroom te botsen en enkele vissen te pletten maar natuurlijk zijn ze daar veel te vinnig voor. Ik maak ook kennis met de BFG, de Big Friendly Groper, een visje van 300 kg en 2,5 meter lang. Helmar maakt me attent op zijn aanwezigheid. Ik draai me om en hij slaat zijn vin bijna tegen mijn masker. Ik schrik me een ongeluk, contact gemaakt met het grote onderwatermonster, wat een spannende, surreeele gebeurtenis. Op ons pad verschijnen ook rifhaaien, baracuda's, butterflyfish , een octopus, teveel op te sommen. Wanneer we deze wondere wereld achter ons laten en terug bovenkomen, vertelt Helmar mij dat ik heel erg goed heb gedoken en mijn lucht goed heb gecontroleerd. Ik ben 68 min onder water gebleven met een volle fles, bijna het langste dat hij al heeft meegemaakt. Of lucht controleren nu een kunst is of niet ( wat voor andere nuttige dingen je ermee kan doen, weet ik niet) maar toch voel ik me een trotse leerling. :-) Van op de pier zie ik ook nog walvissen gestroomlijnd voorbij glijden. Daar wil ik ooit nog naast duiken. 
                         Na het duiken worden we opgepikt door Josie en Ciaran en gaan we schildpadden spotten op een strand in de buurt. Blijkbaar proberen de vrouwtjes 's avonds te ontsnappen aan de mannenschildpadden nu het paartijd is :-) en zoeken ze ook een veilige plek op om hun eieren te leggen. wanneer we aankomen aan het strand staat er een koppeltje met een baby. Ze maken nogal veel lawaai en schijnen met hun pillampen in het rond. Dat jaagt de schildpadden natuurlijk weg. Een nietsvermoedende schildpad strandt op het zand, richt zijn kop op, beseft meteen in wat voor netelige situatie zij is terecht gekomen en verdwijnt meteen met de volgende golfslag weer in zee. Jammer, daarna spotten we geen enkele schildpad meer. Maar ik heb genoeg wildlife gezien voor een dag. Deze beelden staan in mijn geheugen gegrift. Ik begrijp waarom dit een van de 10 mooiste plekken op aarde is om te duiken.      

       

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer